De Stichting Somaliërs in Groningen is afgelopen maanden geconfronteerd met een toenemende vraag naar bemiddeling tussen maatschappelijke instanties, Bureau Jeugdzorg en Somalische alleenstaande moeders.

Enige navraag leert dat de problemen met de bovengenoemde instanties zich niet beperken tot de Somalische alleenstaande moeders, maar dat sinds kort alleenstaande moeders van verschillende etnische groepen het doelwit zijn geworden van de gevestigde instanties.

 Op 27 maart jl. zijn bestuursleden van de Somalische zelforganisatie Groningen uitgenodigd door de Federatie Associatie Somaliërs in Nederland (FSAN) in Amsterdam. De Somalische zelforganisatie van Groningen was één van de weinige organisaties die gevraagd zijn middels een presentatie de situatie van de eigen achterban toe te lichten en onze kennis en ervaring te delen met andere Somalische zelforganisaties. Al snel bleek dat de aanwezige organisaties allen in het recente verleden te maken hebben gekregen met verschillende instanties die samenwerken om de kinderen van alleenstaande Somalische moeders uit huis te plaatsen. Zelforganisaties van andere etnische groepen bevestigen dat het aantal spoeduithuisplaatsingen van kinderen in hun gemeenschap is toegenomen. De cijfers zijn helaas bij ons niet bekend.

 Het gaat dan om alleenstaande moeders die in hun integratieproces zitten en op zoek zijn naar een plek in de samenleving. Deze groep is kwetsbaar en hulpbehoeftig. De gevestigde instanties horen deze groep te helpen, aangezien dit de rechtvaardiging van hun bestaan is. Helaas zijn deze instanties de weg kwijt en erg gevoelig geworden voor de waan van de dag.

 De relatie tussen een kind en de ouder is zeer sterk en wordt wereldwijd en in alle culturen erkend en gerespecteerd. Niet voor niets is het Internationaal Verdrag inzake de Rechten van het Kind (IVRK) het meeste geratificeerde verdrag. Het verdrag is dus daarom ook door 192 van de 194 landen ondertekend.Het verdrag is opgesteld door de Verenigde Naties.

De relatie is voor zowel het kind als voor de ouder zeer belangrijk, zeker als het gaat om kinderen met één ouder. Daarom is het noodzakelijk om respectvol om te gaan met de ouder-kindrelatie.

In Groningen zijn veel alleenstaande Somalische vrouwen met één of meer kinderen. Vaak is de moeder alleen met de kinderen naar Nederland gevlucht, of is de situatie ontstaan door een scheiding.

Het is moeilijk om als ouder alleen jouw kinderen te moeten opvoeden, zeker als zoveel instanties over jouw schouders meekijken om vast te stellen of je een goede moeder bent. Daarom leven een groep Somalische moeders in angst. Ze zijn bang dat hun kinderen uit huis worden geplaatst. Het betreft hier moeders die zielsveel van hun kinderen houden maar op zoek zijn naar hen plek in de Groningse samenleving. Ze zijn bang dat zij slachtoffer worden van maatschappelijke instanties die de weg kwijt zijn en alles wat niet conform de Nederlandse cultuur is als het gaat om opvoeding niet begrijpen, wat ertoe kan leiden dat kinderen snel uit huis worden geplaatst. Hier moet gelukkig eerst een rechter zich over buigen, maar de rechter zal vaak de benodigde toestemming geven, en wordt er helaas na enkele maanden vastgesteld dat de moeder en de omgeving ‘geen gevaar’ vormen voor het kind, waarna kind en moeder weer herenigd worden.

Helaas weten de betreffende Somalische moeders niet wat de richtlijnen van deze instellingen (maatschappelijke instanties en Bureau Jeugdzorg) zijn, met als gevolg dat veel moeders onterecht in angst leven.

Wij als Somalische zelforganisatie hebben de plicht om in actie te komen als een kind in gevaar is of verwaarloosd wordt, maar willen ook oppassen voor het Savanna-effect.

Wij zijn als Somalische zelforganisatie van mening dat te onpas gebruik wordt gemaakt van een middel (uithuisplaatsing) dat de ouder-kindrelatie erg en soms voor altijd verstoort. Dit vinden wij onverantwoord, omdat op deze manier onrecht wordt gedaan aan een kind dat misschien een vader verloren heeft in een burgeroorlog en nu zijn/haar moeder enkele maanden moet missen omdat er een onderzoek tegen zijn/haar moeder gaande is.

 Wij vinden dat spoeduithuisplaatsingen als laatste redmiddel gebruikt moeten worden en niet om verantwoordelijkheden te ontlopen. Wij vinden dat een kind alleen in noodgevallen uit huis geplaatst kan worden en niet om de instellingen meer tijd te geven om een ‘onderzoek’ in te stellen. Wij vinden dat men niet moet kiezen voor de makkelijkste weg, maar de duurzame weg en het belang van het kind. 

Het ‘belang’ van het kind mag nooit worden gebruikt om de gevestigde belangen te behartigen. Wij vinden het onethisch om een spelend kind op straat als arrestant in een auto te slepen en mee te nemen naar een onbekende plaats, onder de ogen van andere leeftijdsgenoten. Dit is niet alleen traumatisch voor het betreffende kind dat wellicht in het land van herkomst ontvoeringen heeft meegemaakt, maar ook voor zijn/haar vriendjes die dit hebben zien gebeuren. Dit is zeker treurig als achteraf blijkt dat het om een loos alarm ging. 

De toename van de spoeduithuisplaatsing is een zorgwekkende ontwikkeling voor alleenstaande moeders van etnische groepen in Nederland die nog in hun integratieproces zitten en op zoek zijn naar hun plek in de samenleving.

 Reacties zijn welkom op: info@stichtingsomaliersgroningen.nl